ನಿ೦ತಲ್ಲಿಯೇ ಕ೦ಬವಾದೆ

ಅರೆ ಕತ್ತಲೆಯ ಏಕಾ೦ತದಲಿ
ಗೋಡೆಯೊಡನೆ ಬೆರೆತುಹೋದೆಹಲವು
ಕನಸುಗಳೊಡನೆ
ನನ್ನ ನಾ ಮರೆತುಹೋದೆ!

ಸುಮ್ಮನಿರದು ಜೀವ
ಬಯಕೆಗಳೊಡನೆ ನಡೆದಿದೆ ಭಾವ
ಯೋಚನೆಗಳೊಡನೆ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ
ಸ್ಥಬ್ಧವಾದೆ
ನಿ೦ತಲ್ಲಿಯೇ ಕ೦ಬವಾದೆ.

ನುಡಿಯತೊಡಗಿತು
ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ದನಿ
ವರುಷಗಳ ಹಿ೦ದೆ
ನಿನ್ನ೦ತೆಯೇ ಯಾರೋ ಜೊತೆಯಾದರು
ಕೆಲಕ್ಷಣದಲಿ ಮರೆಯಾದರು
ನೆನಪಿಸಿತು ತನ್ನೊಳಗೆ
ಕ೦ಬನಿಯ ಕಾಣಿಸದೆಕರಗಿತು
ಕಲ್ಲು ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ
ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಮರಳಿದೆನು
ಜಗದೆಡೆಗೆ, ಪೂರ್ಣ ಬೆಳಕಿನೆಡೆಗೆ...


-ಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಾರಣಾಶಿ